Są trasy, które pokonuje się dla celu. I są takie, na których liczy się przede wszystkim sama droga. Objazd Tatr po słowackiej stronie zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii. To propozycja dla wszystkich, którzy chcą cieszyć się spokojną jazdą, górskimi krajobrazami i klimatem niewielkich miejscowości, nie potrzebując do tego motocykla o dużej pojemności. Skuter 125 cm³ prowadzony na prawo jazdy kategorii B sprawdzi się tutaj znakomicie.

Dlaczego warto wybrać słowacką stronę?

Choć większość turystów kojarzy Tatry głównie z Zakopanem, to właśnie po słowackiej stronie można odnaleźć więcej spokoju, płynniejszy ruch i drogi, które zachęcają do niespiesznego odkrywania kolejnych zakrętów. Asfalt jest zazwyczaj w bardzo dobrym stanie, a liczne punkty widokowe sprawiają, że trudno przejechać tę trasę bez kilku obowiązkowych postojów.

To idealny kierunek na jednodniową wycieczkę lub weekendowy wypad.

Proponowana trasa

Start najlepiej zaplanować na przejściu granicznym w Łysej Polanie lub Jurgowie. Następnie kierujemy się przez:

• Tatrzańską Kotlinę,
• Starý Smokovec,
• Tatrzańską Łomnicę,
• Poprad,
• Szczyrbskie Jezioro (Štrbské Pleso),
• Liptowski Mikułasz,
• Zuberec,
• Podbiel,
• Suchą Horę,
• i powrót do Polski.

Cała pętla liczy około 220–260 kilometrów – w zależności od wybranego wariantu – co czyni ją idealną trasą nawet dla początkujących motocyklistów i użytkowników skuterów 125 cm³.

Widoki, które zostają w pamięci

Największym atutem tej trasy są nieustannie zmieniające się panoramy Tatr. Droga prowadzi raz przez gęste lasy, by po chwili otworzyć się na rozległe doliny z widokiem na najwyższe szczyty Karpat.

Szczególnie warto zatrzymać się w okolicach Szczyrbskiego Jeziora. To jedno z najbardziej malowniczych miejsc na całej trasie, gdzie tafla jeziora odbija tatrzańskie szczyty, tworząc krajobraz niczym z pocztówki.

Nie mniej efektowny jest przejazd przez region Liptowa, gdzie szerokie drogi prowadzą pomiędzy zielonymi wzgórzami i tradycyjnymi słowackimi miejscowościami.

Trasa idealna dla skuterów 125 cm³

Wielu początkujących kierowców zastanawia się, czy skuter na kategorię B poradzi sobie w górach. W przypadku tej trasy odpowiedź brzmi: zdecydowanie tak.

Większość dróg posiada łagodne podjazdy, a obowiązujące ograniczenia prędkości sprawiają, że nawet 125-tka pozwala komfortowo utrzymywać tempo podróży. Nie trzeba walczyć z autostradowymi prędkościami ani stromymi serpentynami znanymi z alpejskich przełęczy.

To świetna okazja, aby przekonać się, że do pięknej motocyklowej przygody nie potrzeba 100 koni mechanicznych.

Co warto zobaczyć po drodze?

Podczas przejazdu warto zaplanować kilka dłuższych postojów:

• Štrbské Pleso – najbardziej znane tatrzańskie jezioro po słowackiej stronie.
• Starý Smokovec – klimatyczny kurort z piękną architekturą.
• Tatrzańska Łomnica – świetne miejsce na kawę z widokiem na Łomnicę.
• Liptowski Mikułasz – idealny na obiad lub odpoczynek.
• Zuberec – jedna z najbardziej malowniczych miejscowości u podnóża Tatr Zachodnich.

Praktyczne wskazówki

Przed wyjazdem pamiętaj o kilku rzeczach:

• na Słowacji przez cały rok obowiązuje jazda na światłach,
• warto mieć przy sobie euro lub kartę płatniczą,
• stacje paliw są łatwo dostępne na całej trasie,
• pogoda w górach potrafi zmienić się bardzo szybko – nawet latem warto zabrać przeciwdeszczową odzież.

Przed wyjazdem dobrze jest również sprawdzić prognozę pogody, ponieważ widokowe odcinki zdecydowanie najlepiej prezentują się przy dobrej widoczności.

Podsumowanie

Objazd Tatr po słowackiej stronie to jedna z tych tras, które pokazują, że podróżowanie skuterem 125 cm³ może dostarczyć równie wielu emocji, co wyprawa dużym motocyklem. Spokojne drogi, znakomita nawierzchnia, niewielki ruch i spektakularne górskie panoramy sprawiają, że chce się tu wracać o każdej porze roku.

Jeżeli dopiero rozpoczynasz swoją przygodę z jednośladami na kategorię B, trudno o lepszy kierunek na pierwszy prawdziwy mototurystyczny wyjazd. A jeśli masz już za sobą kilka tysięcy kilometrów – ta trasa przypomni Ci, że najpiękniejsze podróże nie zawsze prowadzą autostradami, lecz drogami, na których co kilka kilometrów po prostu trzeba się zatrzymać i nacieszyć widokiem.